Mastif tybetański jest to jedna z ras psów, która należy do molosowatych w typie górskim.

Istnieje mnogość spekulacji na temat powstania i historii mastifa tybetańskiego dlatego, że Tybet powstawał w dużej izolacji wobec innych kultur. Rodzima nazwa - Do khyi - znaczy "trzymanego na uwięzi". Oddaje ona użytkowość tego psa, który w nocy stad zwierząt strzegł hodowlanych i dobytku, a w ciągu dnia, ze względu na swoją agresywną postawę wobec obcych, musiał być wiązany u wejścia do namiotu. Starożytni autorzy (Arystoteles, Megasthenes) różne opisy przytaczają "psów indyjskich" odpowiadające tybetańskiemu dogowi, który z górzystych rejonów Tybetu trafił do Indii. Stąd rozprzestrzeniany był na tereny Persów i Asyryjczyków. Według opinii takich badaczy jak : Croxton-Smith, Hauck lub Hancock nazwa mastif jest myląca, a oni sami nazwaliby jego jako "tybetańskiego psa pasterskiego i owczarskiego". Z powodu na funkcjonalności porównywali Do khyi do takich górskich ras jak: Kuwasz, Berneński pies pasterski czy Karabasz.